de eerste indruk

Het is leuk om bezig te zijn met verandering, en vooral met mensen die (willen) veranderen. Maar wat moet je dan met een artikel (Intermediair) over de eerste indruk: het is bewezen dat je in de eerste seconden van een ontmoeting met iemand die je nog niet kent, al een inschatting maakt van wat voor vlees je in de kuip hebt. En ook dat dat beeld vervolgens blijft bestaan, en er wel veel voor nodig is om dat beeld weer te veranderen. Zo las ik in het artikel dat mensen in dertig seconden een redelijk beeld krijgen van iemands intelligentie, zorgvuldigheid, zelfvertrouwen, extraversie, opgewektheid, seksuele geaardheid. Dit beeld is redelijk en zit er ook vaak genoeg naast, maar het wordt niet beter als we vijf jaar met iemand getrouwd zijn. Het beeld is gebaseerd op allerlei non-verbale informatie: lichaamstaal. Het leuke van lichaamstaal is dat je er niets voor hoeft te doen, je kunt het eigenlijk niet leren. Nou ja, een aantal dingen wel en je kunt je bewust worden van bepaalde tekenen in de lichaamstaal. Misschien word je je zo bewust van wat je onbewust ook al weet. Maar dat is tegelijkertijd is dit ook het vervelende van lichaamstaal, namelijk dat je het niet kunt leren en dat je het ook niet kunt sturen.

Wat is dan het leuke om met verandering bezig te zijn, als je weet dat je niets kunt veranderen aan datgene wat het meest over jezelf verteld, namelijk je lichaamstaal. De sleutel ligt in hoe je wilt veranderen. Als je uitgaat van een soort ideaalbeeld dat je wilt uitstralen, dan is de kans groot dat het mis gaat, dat je niet bereikt wat je wilt bereiken. Als je verandering wilt bereiken om dichter bij jezelf te komen, meer jezelf te zijn, hoef je voor je lichaamstaal ook niet meer bang te zijn. Als je meer jezelf bent, komt wat je wilt en doet, bewust, ook meer overeen met wat je, onbewust, uitstraalt via je lichaamstaal. In dat geval hoef je ook niet meer bang te zijn voor wat je voor eerste indruk achterlaat: die eerste indruk komt dan overeen met wie je werkelijk bent. Je bewuste handelen en je onbewuste handelen komen overeen.

Vorige week een heerlijke week op stap geweest met Sowieso, of eigenlijk op tournee: naar Duitsland en Tsjechie. Naast twee mooie voorstellingen was het ook een mooie week weg, met een groep waarin het mogelijk is om jezelf te zijn. Misschien dat dat ook wel hetgene is wat het zo fijn maakt om met deze groep aan het werk te zijn: dat er binnen deze groep ruimte is om jezelf te zijn (en er lopen best wel een aantal bijzondere types rond). Toch heeft iedereen hier z'n eigen plek en wordt gewaardeerd om wie hij is. Hier kun je jezelf zijn. Kun je dat dan ook terugzien in de lichaamstaal? In elk geval zie ik bij de sowieso-ers een blije en ontspannen uitstraling, ze voelen zich thuis. En ik ook!